درب که آتش می‌گیرد، صدای گریه‌ها بلند می‌شود. تابوت هم که روی دست بلند می‌شود، همین‌طور. بار آخر، زمانی است که پارچه مشکی از روی قاب می‌افتد. صدای بانویی از روی صحنه به گوش می‌رسد: «۱۴۰۰ سال بعد هم بار دیگر علی(ع) تنها ماند.»